آموزش پرستاري -شكستگي فمور- مركزآموزشي،پژوهشي ودرماني طالقاني


 
 

Femurنام بیماری:شکستگی ران ،

هدف کلی:بیمار قادر باشد از بیماری خود آگاه شود و در تصمیم گیری ها مشارکت داشته باشد.

اهداف رفتاری:

حیطه شناختی:1.دانش:بیمار قادر باشد عوامل درد خودرا شناسایی کند.

2.کاربرد:بیمار قادر باشد برای تغیر وضعیت مکرر آماده باشد.

3.تجزیه و تحلیل:بیمار قادر باشد رژیم غذایی و ورزشی درست را انتخاب کند.

حیطه عاطفی:1.توجه کردن:بیمار برای استفاده از وسایل کمک حرکتی سوال بپرسد.

2.پاسخ دادن:بیمار قادر باشد اندام مبتلا را از نظر ادم و تورم به پرستار گزارش دهد.

3.ارزش گذاری:بیمار قادر باشد رژیم غذایی و هیدراسیون کافی را شروع کند.

حیطه روانی_حرکتی:1.آمادگی:بیمار توانایی این را داشته باشد جهت حرکت دادن پاها وانگشتان عکس العمل نشان دهد.

2.پاسخ به راهنمایی: بیمار قادر باشد جهت جلوگیری؟؟؟ از ورزشهای 1ساعت یک بار مچ پا را انجام دهد.

3.سازماندهی:بیمار قادر باشدبرنامه های درمانی خودرا در زمان ترخیص سازماندهی کند

علائم شکستگی تنه استخوان ران

مهمترین علائم شکستگی تنه استخوان ران عبارتند از درد شدید ران که با فشار به محل شکستگیو یا حرکت دادن اندام تحتانی بیشتر میشود.
ناتوانی در حرکت دادن اندام تحتانی، تغییر شکل اندام تحتانی بصورت کوتاه شدن و چرخش به بیرون و تورم ران از دیگر علائم شکستگی استخوان ران است. بعد از شکسته شدن استخوان، به علت انقباض عضلات قوی که در اطراف آن وجود دارد لبه های شکستگی از هم رد میشوند و اندام شکسته شده کوتاه تر میشود.
گاهی اوقات لبه تیز قطعات شکسته شده رگهای خونی ران را پاره کردهو موجب خونریزی شدید در ناحیه میشوند. نتیجه آن از دست دادن مقادیر زیادی خون در داخل بافت عضلانی ران و تورم و کبودی شدید ران است.تشخیص قطعی این شکستگی با استفاده از رادیوگرافیساده داده میشود. باید حتما دقت کرد که مفاصل زانو و ران در رادیوگرافی دیده شوند. در شکستگی های ران باید با دیدن مفصل ران حتما از عدم وجود در رفتگی مفصل ران مطمئن شد.روشهای تشخیصی: تشخیص قطعی این شکستگی با استفاده از رادیوگرافیساده داده میشود. باید حتما دقت کرد که مفاصل زانو و ران در رادیوگرافی دیده شوند. در شکستگی های ران باید با دیدن مفصل ران حتما از عدم وجود در رفتگی مفصل ران مطمئن شد.

درمان شکستگی تنه استخوان ران در بالغین

شکستگی تنه استخوان ران در بالغین در غالب قریب به اتفاق موارد همراه با جابجا شدن قطعات شکسته شده است. مثل هر شکستگی دیگر، شکستگی تنه استخوان ران اگر همراه با جابجایی است باید جااندازیشود و سپس با وسیله ای بیحرکتشده تا جوش بخورد. نوع درمان به متغیر های بسیاری مثل سن بیمار، مقدار جابجایی و آسیب های همراه بستگی دارد.
درمان شکستگی تنه استخوان ران ممکن است با استفاده از روش های غیر جراحی صورت گرفته و یا ممکن است نیاز به عمل جراحی وجود داشته باشد

درمان غیر جراحی

درمان غیر جراحی شکستگی تنه استخوان ران بصورت کشش و سپس گچ گیری است. کشش قدیمی ترین روش درمان این شکستگی ها است. بزرگترین عیب این روش درمانی اینست که بیمار باید مدت طولانی در تخت بیمارستان بماند که موجب عوارض فراوانی از جمله زخم بستر، مشکلات تنفسی، مشکلات گردش خون، مشکلات روحی، هزینه زیاد تخت بیمارستانی و ... میشود. امروزه بندرت از این روش درمانی استفاده میشود

علائم شکستگی تنه ران در کودکان

بدنبال شکستگی بچه توانایی راه رفتن را از دست داده و نمیتواند سر پا بایستد. ران متورم شده و تغییر شکل میدهد. حرکت اندام تحتانی بشدت دردناک میشود. بچه بشدت بیقرار بوده و گریه میکند. حرکات غیر طبیعی در ران بچه مشاهده و لمس میشود.

درمان شکستگی تنه ران در بچه ها

انتخاب نوع درمان شکستگی تنه استخوان ران در کودکان تابع سن بچه و مقدار جابجایی شکستگی است.
در مواردی که شکستگی بدون جابجایی باشد درمان بصورت گچ گیری است. برای گچ گیری شکستگی ران از روش خاصی استفاده میشود و گچ بکار برده را گچ اسپایکا Spica castمیگویند. گچ اسپیکا تنه بیمار را از سینه به پایین در بر میگیرد. تمام اندام تحتانی شکسته شده تا نوک انگشت در گچ گذاشته میشود و اندام تحتانی طرف سالم تا بالای زانو گچ گرفته میشود. این گچ بسته به سن بچه بین 6-3 هفته باقی مانده و سپس خارج میشود.
گچ اسپایکای ران

در مواردی که شکستگی همراه با جابجایی باشد اگر سن بچه زیر 5 سالگی باشد ابتدا شکستگی در اطاق عمل و با کمک بیهوشی عمومیجااندازی شده و سپس گچ اسپایکا گرفته میشود و اگر سن بچه بالای 5 سالگی باشد دو روش درمانی را میتوان انجام داد که هر روش طرفداران خود را دارد

کشش پوستی و سپس گچ گیری

در این روش بیمار برای مدتی در بیمارستان بستری میشود. در مدت بستری، بیمار در تخت به پشت دراز کشیده و وزنه هایی از طریق ریسمان به چسب های نواری پهنی که به پوست ساق چسبیده است متصل شده و موجب اعمال نیروی کششی به کل اندام تحتانی میشود. ( در بچه های بزرگتر گاهی بجای کشش پوستی از کشش استخوانی استفاده میشود. در روش کشش استخوانی وزنه از طریق ریسمان به میله فلزی که بصورت عرضی در پایین استخوان ران بیمار (بالای زانو) گذاشته شده است متصل شده و موجب اعمال نیروی کششی به کل اندام تحتانی میشود).

کشش اعمال شده به اندام تحتانی موجب میشود قطعات شکسته شده ران در کنار یکدیگر و در وضعیت مطلوب قرار بگیرند. در این روش درمانی پزشک معالج مکرراً از محل شکستگی عکسبرداری کرده و وضعیت قطعات را زیر نظر میگیرد. بیمار 3-2 هفته در همین حالت بستری میماند تا قطعات شکسته شده به هم بچسبند. سپس اگر از کشش استخوانی استفاده شده میله از پای بیمار خارج میشود و یا چسب های کشش پوستی از ساق بیمار جدا میشود و برای بیمار گچ اسپایکا گرفته میشود.

عمل جراحی با میله داخل استخوانی

در این روش ران بیمار در اطاق عمل با بیهوشی عمومی بصورت بسته جااندازی شده و سپس از راه دو شکاف یک سانتیمتری که در دو طرف بالای زانو داده میشود دو میله بلند فلزی (به کلفتی میله بافتنی) به داخل کانال استخوانی ران تا بالاترین قسمت های استخوان فرستاده شده و بدین وسیله شکستگی بیحرکت میشود.


داروهاي مصرفي:

Cefazolinنام دارو:

For injection 250 mg/vial

For injection 500 mg/vial

For injection 1g/vial

اندیکاسیون هاوراه مصرف:عفونتها مخاطره آمیز ریوی،ادراری،تناسلی،پوست،بافت نرم،استخوان و مفاصل،سپتی سمیو آندوکاردیت ناشی از اورگانیسم های حساس.

بالغین:از250 میلی گرم از راه عضلانی یا وریدیهر 8ساعت تا1گرم هر6ساعت تجویز میشود.

کنتراندیکاسیونها:حساسیت مفرط به ترکیبات سفالوسپورین ها.

موارد احتیاط :حساسیت به پنی سیلین.

تداخلات دارویی:مصرف همزمان پروبنسید دفع سفازولین را کاهش داده و سطح خونی آن را کاهش میدهد.

واکنشهای ناخاسته و عوارض جانبی:

سرگیجه،سردرد،بیحالی،پارستزی،تشنجCNS

راشهای اریماتو وکهیرDerm

کولیت پسودومامبرانو،تهوع،بی اشتهایی،استفراغ،اسهال،دیس پپسی،کرامپ های شکمی،GI

خارش ناحیه آنال

نوتروپنی گذرا،لوکوپنی،ائوزینوفیلی،آنمیHEMA

واکنش افزایش حساسیت،تنگی نفس،تب،عفونتثانویه قارچی و باکتریایOther

توجه:در صورت ایجاد علایم مسمومیت با واکنش افزایش حساسیت یا اسهال شدیدمصرف دارو باید قطع شود

آموزش بیمار/خانواده

به بیمار بیاموزید بروز علایم عفونت ثانویه (ترشح و خارش از واژینال،مدفوع شل و آبکی)و آلرژیرا به پزشک اطلاع دهد.

به بیمار توصیه کنید در صورت بروز تب و اسهال به خصوص در صورتی که حاوی خون موکوس و چرک باشد به پزشک اطلاع دهد.

ENOXAPARIN sodiumنام دارو:

Injection 100 mg/ml(0.2-0.4-0.6-0.8-1 ml)

اندیکاسیون ها،راه مصرف و دوزاژ:

پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی که ممکن است منجر به آمبولی ریوی بشوند به دنبال اعمال جراحی جایگزینی هیپ یا زانو

30میلی گرم از راه زیر جلدی هر12ساعتبه مدت 10-7روز،لازم است دوز اولیه در 24-12ساعت اولیه قبل از عمل جراحی داده شود.

کنتراندیکاسیون ها و موارد احتیاط:حساسیت به این داروو هپارین،خونریزی فعال،ترمبوسیتوپنی

بیماران در معرض خونریزی،رتینوپاتی دیابتیک،بیماران مسن،نارسایی کلیه،بعداز بیجحسی اپیدورال

تداخلات:مصرف همزمان این دارو با سایر داروهای ضد انعقاد و ترکیبات ضدپلاکت باعث افزایش خطر خونریزی می گردد.

در خلال درمان آزمایشات ؟؟؟و شمارش پلاکت ها را درخواست کنید.

علایم حیاتی بیمار را به خصوص در مواردی که سابقه خونریزی گوارشی و سایر اختلالات همراه با افزایش خطر خونریزی وجود دارد به دقت کنترل کنید.

METADON Hclنام دارو:

Tablets 5 mg

Tablets 20 mg

Tablets 40 mg

Oral solution 5 mg/5ml

Oral solution 25 mg/5ml

Injection solution 5 mg/ml

Injection solution 10mg/ml

درد شدید:بالغین 2.5-10 میلی گرم از راه خوراکی،عضلانی،زیر جلدی،هر4تا12ساعت در صورت نیاز تجویز میشود.

کنتراندیکاسیون ها و موارد احتیاط: سابقه واکنش افزایش حساسیت

دیس ریتمی های فوق بطنی،تروما به سر،حاملگی،اختلال عملکرد کلیه و کبد،بیماری های ریوی،جراحی اخیر دستگاه صفراوی،سابقه اعتیاد.

تداخلات:این دارو را در بیماران تحت درمان با داروهای مهار کننده منوآمین اکسیداز با احتیاط مصرف کنید.

تضعیف فعالیت سیستم اعصاب مرکزی به دنبال مصرف آنتی هیستامین ها،و داروهای خواب آور،آرامبخش تشدید میگردد.

واکنشهای ناخاسته و عوارض جانبی:

آرامش بیش از حد سردردخفیف،سرگیجه،سرخوشی،بی خوابیCNS

برادیکاردی،طپش قلی،غش،سنکوپ،ادمCV

تعریق،گرگرفتگی،راش،خارش،درددر محل تزریقDerm

خشکی دهان،بی اشتهایی،اسپاسم،تهوع،استفراغ،یبوستGI

احتباس ادراری،اشکال در ادرار کردنGU

دپرسیون تنفسی،وابستگی فیزیکیOther

فعالیتهای مجاز وغیر مجازدر اطفال:

نکات مهم مراقبت های پس از درمان شکستگی های تنه ران در بچه ها عبارتند از :

همانطور که گفته شد معمولا گچ بعد از 6-3 هفته خارج میشود. بعد از خروج گچ بیمار نیاز به هیچ گونه فیزیوتراپی ندارد. والدین بیمار نباید مانع راه رفتن وی شوند یا برعکس وی تشویق به راه رفتن کنند. هر موقع که بچه خودش احساس کرد که توانایی راه رفتن دارد بلند شده و راه میرود. کودک تا چند هفته و یا حتی تا چند ماه ممکن است موقع راه رفتن کمی لنگش داشته باشد. والدین نباید از این موضوع نگران شوند. لنگش بیمار بتدریج خوب میشود.

نکته دیگر اینست که در روش گچ گیری اسپایکا ممکن است والدین کودک در عکس ران بچه متوجه شوند که استخوان ها درست جا نیفتاده و در کنار هم قرار نگرفته اند. این مسئله طبیعی بوده و نباید والدین را نگران کند. روی هم افتادن دو قطعه شکسته شده تا حدود دو سانتیمتر و حتی کمی کج جوش خوردن قطعات شکسته شده مانعی نداشته و در آینده مشکلی برای بیمار ایجاد نمیکنند.

کمی کج جوش خورن ران بتدریج و با گذشت چند ماه تا چند سال خود بخود برطرف و بوسیله بدن تصحیح میشود. به این خاصیت استخوان ها ریمودلینگ Remodelingمیگویند. کوتاهی بوجود آمده هم بعد از گذشت چند ماه تا چند سال به علت رشد بیشتر استخوان ران شکسته شده نسبت به استخوان طرف مقابل، به وسیله خود بدن تصحیح میشود. البته این توانایی بدن حدی داشته و در صورتی که کوتاهی و کج بودن قطعات از حدی بیشتر باشد پزشک باید آنرا اصلاح کند. در این مورد تشخیص حد قابل قبول با پزشک معالج است.

در صورتیکه بیمار با روش جراحی درمان شده پانسمان زخم معمولا تا یک هفته انجام شده و بخیه ها بعد از ده روز خارج میشوند. بچه تشویق میشود تا زانو های خود را خم و راست کند. بچه تا مدتی برای راه رفتن از دو عصای زیر بغل استفاده میکند ولی پس از گذشت 3-1 هفته ( برحسب شدت شکستگی و سن بچه) معمولا بچه ها میتوانند بدون عصا راه بروند

فعالیتهای مجاز و غیر مجاز در بالغین: ورزشهاي تقويتي:بيمارتا حدامكان به انجام ورزشهاي فعال با استفاده از حلقه هاي بالي تخت تشويق مي شوداين كار به تقويت بازوها وشانه ها و آماده شدن آنها براي استفاده از وسايل كمك حركتي كمك مينمايد.در روز اول بعد از عمل بيمار با كمك پرستاردر صندلي قرار داده ميشود وبا كمك راه ميرود.مقدار مجاز براي تحمل وزن به ثبات شكستگي جانداخته شده بستگي دارد .پزشك ميزان تحمل وزن و سرعت يشروي تا رسيدن به منتهاي آنرا تعيين ميكندمعمولا محدوديت فلكسيون لگن و چرخش داخلي فقط در همي آرتروپلاستي تجويز ميشود.فيزيوتراپي در هنگام راه رفتن و در هنگام نقل انتقال روي بيمار كار ميكند و استفاده از واكر و عصارا آموزش ميدهد .بيماري كه شكستگي مفصل ران را تجربه كرده است ميتواند با استفاده ازوسيله كمكي ترخيص شود ممكن است براي استفاده درست از واكر وعصا و ترميم مراقبت مداوم از بيمار انجام اصلاحات در ميحط منزل لازم باشد.

رژیم غذایی:

بدن برای اینکه بتواند شکستگی را جوش دهد به مواد غذایی متفاوتی نیاز دارد. مهمترین این مواد که بیش از دیگر مواد غذایی در جوش خوردن شکستگی نقش دارند عبارتند از :

کلسیم : مهمترین ماده ای که بدن برای سرعت دادن به جوش خوردن شکستگی استخوان به آن نیاز دارد کلسیماست. کلسیم جزء مهم سازنده استخوان است و 99 درصد کلسیم بدن شما در استخوان هااست. بدن یک فرد عادی در حالت معمولی به روزی یک گرم یا به عبارت دیگر هزار میلیگرم کلسیم نیاز دارد. ولی الان نیاز بدن به کلسیم بیشتر شده و به روزی 1500 میلیگرم کلسیم نیاز است.

پروتئین : استخوان از یک داربست پروتئینی مانند تار عنکبوت سه بعدی تشکیل شده که بر روی آن مواد معدنی ( مهمترین آنها هیدروکسی آپاتیت است) حاوی کلسیم رسوب کرده است. پس پروتئین ها یکی از مواد مهم تشکیل دهنده استخوان ها هستند و بدن برای تسریع در جوش خوردن شکستگی به پروتئین بیشتر نیاز دارد.این پروتئین ها را میتوان از منابع گیاهی مانند غلات و حبوبات تامین کرد. لبنیات و گوشت هم از منابع مهم تامین پروتئین هستند.
در بین منابع حیوانی بهترین آنها لبنیات کم چرب و ماهی است. گوشت مرغ هم مفید است. گوشت قرمز با اینکه پروتئین بالایی دارد ولی به علت عدم تعادلی که در سوخت و ساز کلسیم و فسفر ایجاد میکند برای استخوان خوب نیست و مسلما میتواند جوش خوردن استخوان را به تاخیر بیندازد.

لیزین : لیزین یک نوع اسید آمینه است که نقش مهمی در جذب کلسیم به استخوان دارد. اکثر موادی که پروتئین زیادی دارند لیزین زیادی هم دارند مانند شیر کم چرب، ماهی، سویا، تخم مرغ و لوبیا. سیب و اسفناج هم سرشار از لیزین هستند.

ویتامین C: این ویتامین نقش مهمی در ساخت کلاژن دارد و کلاژن هم جزء مهمی از داربست پروتئینی استخوان است پس ویتامین سی برای بهبود شکستگی استخوان ضروری است. ویتامین Cهمچنین بهبودی زخم را هم سرعت میدهد. این ویتامین در مرکبات به وفور یافت میشود.

روی : روی ماده بسیار مهمی برای ترمیم بافتی است پس مصرف آن میتواند در ترمیم شکستگی هم موثر باشد. روی در اسفناج و کلم بروکلی به وفور یافت میشود.

ویتامین Aو Cو روی برای پیشگیری از عفونت بعد از عمل لازم هستند.

بورون : این ماده موجب کاهش دفع کلسیم و منیزیم از ادرار شده و موجب میشود تا کلسیم بیشتری در دسترس استخوان قرار گیرد. سیب، آووکادو و گردو بورون زیادی دارند.

مواد مهم دیگر که در ترمیم بافت های آسیب دیده نقش مهمی دارند عبارتند از :

منیزیم : این ماده در اسفناج، کلم بروکلی یافت میشود.

ویتامین K: این ویتامین در استخوان سازی دخالت میکند و در جوش خوردن شکستگی نقش مهمی دارد.ویتامین کا در کلم و کاهو و اسفناج یافت میشود.

سیلیکا : این ماده در پوست گوجه، خیار و فلفل سبز و قرمز یافت میشود.

مصرف چه موادی برای جوش خوردن شکستگی استخوان مضر است

موادی مثل شکر، نمک، الکل، کافئین و گوشت قرمز، روغن جامد، شیر پرچرب، میتواند موجب ضعیف شدن استخوان و کند شدن روند ترمیم شکستگی استخوان شوند.

· کافئین موجب افزایش دفع کلسیم از ادرار میشود.

· شکر موجب ایمبالانس فسفر و کلسیم میشود.

· گوشت قرمز به علت فسفر بالا موجب برداشت کلسیم از استخوان میشود.

· نوشابه های گازدار به علت کربنات و فسفر موجب برداشت کلسیم از استخوان میشوند. بعضی انواع نوشابه های گازدار کافئین هم دارند که تاثیر مخرب آن را بر استخوان بیشتر میکند.

· شکلات حاوی مقادیر زیادی کافئین و شکر است که هر دو این مواد برای استخوان مضرند.

· روغن های جامد و شیر پرچرب هر دو حاوی چربی های اشباع شده حیوانی هستن و هردو آنها برای استخوان مضرند.

· دارو های ضد درد : سلول هایی که در بافت های آسیب دیده هستند موادی به نام پروستاگلاندین از خود آزاد میکنند. این مواد ایجاد درد میکنند و داروهای ضد درد ضد التهابی مانند آسپرین، بروفن، دیکلوفناک، سلکوکسیب و ... موجب مهار این مواد میشوند. از طرف دیگر پروستاگلاندین ها در ترمیم بافت های آسیب دیده هم مهم هستند. پس مصرف داروهای ضد درد میتواند بهبود بافتها و جوش خوردن شکستگی استخوان ها را به تاخیر بیندازد. البته مصرف استامینوفن این تاثیرات را نداشته و موجب بروز مشکلی در جوش خوردن شکستگی نمیشود.

· سیگار : سیگار کشیدن را قطع کنید. بطور قطع کسانی که سیگار میکشند شکستکی شان دیرتر جوش میخورد و احتمال جوش نخوردن استخوان آنها بیشتر است. سیگار موجب کاهش جریان خون بافتی میشود و استخوان ها برای جوش خوردن نیاز به این جریان خون دارند.

توجهات پرستاری در بیماران مبتلا به شکستگی ران:

1.علایم حیاتی را کنترل کنید وبه شوک توجه نمایید.

2. به خصوصیات و درناژتوجه کنید

3. اگر بیمار دچار شوک یا خونریزی زیاد شد به جراح اطلاع دهید.

4.به مقدارhbو hctتوجه کنید وکاهش آنرا گزارش نمایید.

5. عوارض تنفسی،تعدادتنفس،طول مدت،طداهای تنفسی وخلط درجه حرارت را کنترل کنید.

6. اندام مبتلا را از نظر رنگ و درجه حرارت بررسی نمایید.

7.انگشتان پارا از لحاظ پرشدگی مویرگی بررسی نمایید.

8.اندام مبتلا را بالا نگه دارید.

9.دردعمیق و ضرباندارو غیر قابل کنترل را بررسی نمایید

10.دردتوام با فلکسیون پا را بررسی نملیید.

11.حس ها و وجود کرختی را بررسی نمایید.

12.توانایی حرکت دادن پاها وانگشتان پارا بررسی نمایید.

13.نبض های هردو پا را کنترل کنید.

14.اگر اختلالی در وضعیت عصبی_عروقی پدید آمد به جراح پزشک اطلاع دهید.

15.جهت جلوگیری ازترمبوز وریدهای عمقی از جورابهای الاستیک استفاده کنند.

16.مددجو2بار در روز به مدت20 دقیقه جورابها را خارج و مراقبتهای پوستی را اجرا نماید.

17.جهت جلوگیری از زخم فشاری وضعیت پوست رادر نقاط فشاری کنترل کنید.(پاشنه،خاجی،شانه)

18.نوع و موضع درد بيمار رابررسي کنيم.

19.اندام مبتلا را به ارامي دست بزنيد .با دست يا بالش پا را حمايت کنيد.

20.مسکن هاي تجويز شده را اجرا نماييد.

21.بيمار را به اجراي معيار هاي تسکين درد قبل از شدت يافتن درد تشويق کنيد.

22.واکنش بيمار را به دارو ها و ساير تکنيک هاي کاهش درد ارزيابي کنيد.

23.تغيير وضعيت و نحوه ي انتقال را به بيمار اموزش داده و او را کمک کنيد.

24.انجام ورزشهاي ايزومتريک عضله چهار سر و عضلات سريني رامورد نظارت و اموزش قرار دهيد.

25.در مشاوره با فيزيوتراپ راه رفتن صحيح و پيش رونده را در محدوده ي تحمل وزن تجويز شده اموزش دهيد و بر اجراي ان نظارت نماييد .

26.اجراي ر‍‍ژيم ورزشي و تمرينات را مورد تشويق و حمايت قرار دهيد.

27.بيمار را به استفاده از وسايل کمک حرکتي تشويق نماييد

مراقبت های بعد از جراحی و عوارض شکستگی تنه استخوان ران در بالغین

استخوان راناز محکم ترین استخوانهای بدن است و شکستگی آن نیاز به وارد شدن نیروی زیادی دارد و معمولا این نیروها در حین تصادفات وسایل نقلیهو سقوط از ارتفاعمیتواند به بدن وارد شود. شکستگی تنه استخوان ران در بالغین در غالب قریب به اتفاق موارد همراه با جابجا شدن قطعات شکسته شده است.

مراقبت های بعد از درمان جراحی شکستگی ران

پس از درمان جراحی شکستگی تنه استخوان ران، بیمار باید هرچه زودتر حرکات مفصل زانو را شروع کند و گرنه دچار محدودیت حرکت زانومیشود. حرکات زانو باید تحت نظر پزشک معالج و فیزیوتراپ انجام شود. همچنین بیمار باید نرمش های بخصوصی را برای تقویت عضلات ران انجام دهد.

بیماری که به علت شکستگی ران تحت عمل جراحی قرار گرفته است تا وقتی شکستکی بطور کامل جوش نخورده است نباید با پای طرف شکسته شده راه برود. پس در ماه های اول، بیمار برای راه رفتن حتما باید از دو عصای زیر بغلاستفاده کرده و وزن خود را بر روی پای طرف شکسته شده نیندازد. پس از اینکه پزشک معالج با بررسی رادیوگرافیهای بعدی تشخیص داد که شکستگی بطور کامل جوش خورده است بیمار میتواند بدون عصا راه برود. البته در بعضی از موارد پزشک معالج به بیمار اجازه میدهد تا قبل از جوش خوردن کامل شکستگی، قسمتی از وزن خود را بر روی پای طرف شکسته شده بیندازد. مقدار وزن گذاشتن روی پا و زمان انجام آن به تشخیص پزشک است.

عوارض شکستگی تنه استخوان ران

عوارض این شکستگی به دو دسته عوارض زودرس و دیررس تقسیم میشوند.
مهمترین عوارض زودرس عبارتند از

خونریزی : بعد از شکستگی استخوان ران خون زیادی از محل شکستگی و از عروق پاره شدهبه داخل عضلات ران ریخته میشود. حجم این خونریزی گاهی به 2-1 لیتر میرسد و ممکن است موجب بروز شوک هموراژیک در بیمار شود.

پارگی عروق : در صورت شدید بودن ممکن است موجب نکروز و سیاه شدن ساق شود.

آمبولی چربی : بهترین روش پیشگیری از آمبولی چربیانجام هرچه سریعتر عمل جراحی است. بیمار با شکستگی را ترجیحا باید در چند ساعت اول بعد شکستگی جراحی کرد.

آمبولی وریدی : معمولا برای پیشگیری از وقوع آمبولی وریدیاز داروهایی استفاده میشود.

مهمترین عوارض دیررس عبارتند از

جوش نخورن یا دیر جوش خوردن : شکستگی تنه استخوان ران در بالغین معمولا نیاز به 4-3 ماه زمان برای جوش خوردن دارد. عواملی ممکن است این جوش خوردن را به تاخیر بیندازدو یا کلا مانع آن شود. مهمترین این عوامل عبارتد از : شدت زیاد شکستگی بصورت خرد شدگی یا جابجایی زیاد قطعات، باز بودن شکستگی، سن بالا، وجود بیماری های زمینه ای، جااندازی یا بیحرکتی ناکافی در حین عمل جراحی و عفونت در محل شکستگی. درمان این عارضه معمولا با عمل جراحی پیوند استخوان انجام میشود. در صورت نامناسب بودن جااندازی یا تثبیت استخوانی ممکن است لازم شود جااندازی مجددا انجام شده و ایمپلنت تعویض شود.

بد جوش خوردن : معمولا موقعی ایجاد میشود که درمان غیر جراحی برای شکستگی انتخاب شده است. در مواردی هم ممکن است با وجود جراحی، جااندازی به درستی انجام نشده باشد یا تثبیت استخوانی مناسب نباشد و شکستگی جابجا شود و در وضعیت نامناسب جوش بخورد. بد جوش خوردن تنه استخوان ران میتواند موجب بروز کوتاهی یا تغییر شکل ظاهری در ران شود و ممکن است موجب بروز آرتروزمفصل زانو در دراز مدت شود. در صورت تغییر شکل شدید ممکن است پزشک جراح تصمیم به استئوتومی استخوان ران و تصحیح امتداد استخوان بگیرد.

آزمایشگاه

آزمایشگاه

داروخانه

داروخانه

درمانگاه

درمانگاه

پذیرش

پذیرش


تصویربرداری

تصویربرداری