آموزش پرستاري -برقراري ارتباط بابيماران- مركزآموزشي،پژوهشي ودرماني طالقاني


 

برقراري ارتباط با بيماران

مهارتهاي ارتباطي شما هنگامي كه با بيماران يا اعضاي خانواده آنها در شرايط اورژانسي ارتباط برقرار مي كنيد آزموده مي شود .

بخاطر داشته باشيد شخصي كه بيمار يا آسيب ديده است ،‌مي ترسد و ممكن است نفهمد شما چه مي كنيد و چه مي گوييد . پس حركات صورت و بدن شما و طرز برخورد تان بي نهايت در جلب اعتماد بيمار و خانواده اش موثر است . ده قانون طلايي زير به شما كمك خواهد كرد كه به بيمار خود آرامش دهيد :

  •  دائما چشمتان و تمام توجهتان به بيمار باشد.

. به بيمار توجه كامل كنيد . بدين طريق به بيمار نشان مي دهيد كه او در درجه اول اهميت قرار دارد . براي ايجاد «حس تفاهم» مستقيما به چشمان بيمار نگاه كنيد . ايجاد تفاهم باعث اعتماد بيمار به شما ميشود . اين كار، مراقبت از بيمار را هم براي شما و هم بيمار بسيار راحت تر مي كند .

  •   اگر نام بيمار را مي دانيد بدرستي از آن استفاده كنيد . از بيمار بپرسيد دوست دارد با چه اسمي او را صدا بزنيد . هرگز از واژه هايي مثل «عزيزم» ، «نازنينم» استفاده نكنيد از صدا زدن نام كوچك بيمار مگر اينكه كودك باشد يا از شما بخواهد از نام كوچكش استفاده كنيد خودداري كنيد . بعلاوه ، ‌از عناوين محترمانه اي مثل «آقا‌» ، «خانم » و يا «دوشيزه» استفاده كنيد . اگر نام بيمار رانمي دانيد ،‌ او را «خانم» يا «آقا» صدا بزنيد .
  •  به بيمار حقيقت را بگوييد . حتي اگر مجبوريد به بيمار مطلب بسيار ناخوشايندي را بگوييد ،‌حقيقت بهتر از دروغ گفتن است . دروغ گفتن اعتماد بيمار را نسبت به شما از بين مي برد و اعتماد به نفس تان را كاهش ميدهد . هميشه نبايد همه چيز را به بيمار گفت . اما اگر بيمار يا اعضاي خانواده سوال خاصي را پرسيدند بايد راست بگوييد . يك سوال صريح احتياج به يك پاسخ صريح هم دارد . اگر پاسخ به سوال بيمار را نمي دانيد همان را بگوييد . براي مثال ،‌ بيماري ممكن است بپرسد «آيامن حمله قلبي داشته ام ؟» گفتن «من نمي دانم » پاسخي كافي است .
  •  از كلماتي استفاده كنيد كه بيمار بفهمد . به هر دليل با صداي بلند يا آهسته با بيمار صحبت نكنيد .از واژه هاي پزشكي كه بيمار ممكن است نفهمد استفاده نكنيد . براي مثال ،‌از بيمار بپرسيد آيا او قبلا ً«مشكلات قلبي » داشته است . استفاده از اين نوع كلمات ساده معمولا اطلاعات صحيح تري را در اختيار شما قرار مي دهد تا اينكه بپرسيد آيا بيمار سابقه انفاكتوس ميوكارديال يا «سابقه كارديوميوپاتي » داشته است .
  •  مراقب مطالبي كه درباره بيمار به ديگران مي گوييد باشيد . ممكن است بيمار تنها قسمتي از آنچه كه گفته مي شود را بشنود و در نتيجه به شدت در مورد آنچه كه گفته شده دچار سوء‌تفاهم شود (‌و آنرابراي مدت طولاني به خاطر داشته باشد ‌) . پس حتي اگر با ديگران صحبت مي كنيد و حتي اگر بيمار ظاهراً بيهوش يا بدون پاسخ است هميشه فرض كنيد كه بيمار ميتواند هر كلمه اي كه ميگوييد رابشنود.
  • مراقب حركات بدن خود باشيد . ارتباطات غير زباني در ارتباط با بيمار بسيار مهم است . در شرايط پر استرس ،‌ بيماران ممكن است حركات و ژست هاي بدني شما را بد برداشت كنند .

بخصوص دقت كنيد كه تهديد را القا نكنيد . در عوض ،‌ خود را در سطح پايين تري از بدن او قرار دهيد و هنگام كارهميشه خود را در حالتي آرام و حرفه اي نشان دهيد .

  •  هميشه به آرامي ، به وضوح و مشخص صحبت كنيد . دقت زيادي درتن صدايتان داشته باشيد .
  •  اگر بيمار مشكل شنوايي دارد به وضوح صحبت كنيد و طوري روبروي شخص قراربگيريد كه بتواند حركت لبهاي شما را بخواند . درمورد چنين فردي فرياد نزنيد . فريادكمكي به شنيدن او نمي كند . در عوض ممكن است بيمار را بترساند و حتي كار شنيدن او را مشكل تر كند . هرگز فكر نكنيد كه افراد سالخورده مشكل شنوايي دارند يا اينكه نمي توانند منظور شما را بفهمند . همچنين هرگز از الفاظ كودكانه در برخورد با سالخوردگان يا با هر كس ديگري بجز بچه ها استفاده نكنيد .
  •  زمان كافي به بيمار بدهيد تا پاسخ گويد ، يا جواب پرسشتان را بدهد . بيمار را مگر اينكه خطر فوري وجود داشته باشد وادار نكنيد كه به سرعت پاسخ دهد . شخص بيمار و آسيب ديده ممكن است نتواند براحتي فكر كند و احتياج به زمان براي پاسخگويي حتي در مورد سوالهاي ساده داشته باشد . اين وضعيت بخصوص در مورد بيماران سالخورده صدق ميكند .
  •  هنگام مراقبت از بيماربا حالتي مطمئن و آرام عمل كنيد . بايد به نيازهاي بيمار توجه داشته باشيد . سعي كنيد كه بيمار از نظر فيزيكي آسوده و راحت باشد . دقت كنيد كه بيمار هنگامي كه دراز كشيده است راحت تر است يا هنگامي كه نشسته است . آيا بيمار احساس سرما يا گرما نمي كند ؟‌ آيا بيمار نياز به همراهي يك دوست يا يكي از وابستگانش دارد ‌؟

بيماران زندگي خود را به معناي واقعي كلمه در اختيارتان قرار ميدهند . بیماران بايد بدانندكه شما ميتوانيد مراقبت پزشكي مناسب را دراختيارآنها قرار دهيد و نگران سلامتی آنها می باشید.

برقراري ارتباط با بيماران سالخورده

افراد زيادي در كشور بيش از 65 سال سن دارند . سن واقعي شخص مهمترين عامل در قرار دادن او در گروه سني «سالخوردگان » نيست . بلكه سن عملكردي فرد است كه او را در گروه سالخورده قرار مي دهد . سن عملكردي بستگي به توانايي فرد در انجام فعاليت هاي روزانه ،‌وضعيت ذهني و الگوي فعاليتش دارد .

بيشتر افراد سالخورده براحتي فكر ميكنند و ميتوانند پيشينة پزشكي خود را بگويند و به سوالاتتان پاسخ گويند. فكر نكنيد كه شخص سالخورده گيج يا فرتوت است . با اين حال برقراري ارتباط با بعضي سالخوردگان بسيار مشكل است . بعضي ها ممكن است خشن ،‌عصبي و گيج باشند . بعضي ديگر ممكن است مشكلات شنوايي و بينائي داشته باشند . هنگامي كه براي مراقبت از چنين بيماري فراخوانده مي شويد بايد صبور و بردبار باشيد . تصور كنيد كه بيمار ممكن است پدر بزرگ يامادر بزرگ خودتان باشد ياحتي خود شما در دوران سالخوردگي باشيد .

آرام و آهسته به بيمار سالخورده نزديك شويد . زمان زيادي را به بيمار بدهيد تا به سؤالات شما پاسخ گويد . به علائم سردرگمي ، ‌نگراني يا اختلالات شنوايي و بينائي توجه كنيد . بيمار بايد نسبت به شما اعتماد پيدا كند و احساس كند كه نهايت سعيتان را براي بهبودي اش مي كنيد .

بيماران سالخورده اغلب احساس درد بيشتري مي كنند . البته ممكن است شخص سالخورده اي كه افتاده يا مجروح شده شكايتي از درد نداشته باشد . بعلاوه ،‌ بيماران سالخورده ،‌ ممكن است كاملا متوجه تغييرات مهم در سيستم بدنشان نباشند .

به همين دليل بخصوص مراقب تغييرات قابل مشاهده حتي بسيار جزئي‌در وضعيتشان باشيد . حتي تغييرات ناچيز در تنفس يا وضعيت ذهني ممكن است مشكلات مهمي را نشان دهد .

بخاطر داشته باشيد كه در حضور خانواده و دوستان يك بيمار سالخورده هستيد . ديدن منظره دور شدن شخصي كه مورد علاقه همه است بوسيلة آمبولانس تجربه وحشتناكي است . چند دقيقه وقت صرف كنيد تا براي همسر فرد سالخورده و خانواده اش توضيح دهيد كه چه كاري انجام مي دهيد و چرا لازم است چنين عملي انجام شود .مدت زمانی که ممكن است، به بيمار فرصت دهيد تااشياء شخصي خود را قبل از انتقال به بيمارستان جمع كند .اطمينان يابيد كه بیمار وسايل كمكي شنوايي ،‌ عينك يا دندانهاي مصنوعي را قبل از خروج برداشته است . اين عمل دورة ماندن بيمار در بيمارستان را برايش مطلوب تر مي كند . بايد در گزارش مراقبت پيش بيمارستاني بنويسيد كه اين اقلام همراه بيمار است و به يك پرسنل خاص در بخش اورژانس تحويل داده شده است .

بيماران حق دارند كه بدانند شما مي توانيد مراقبت پزشكي لازم را ارائه دهيد و نگران سلامت او هستيد

اگرچه شاید در برخورد نامناسب پرسنل بیمارستانی در مراکز دولتی در وهله اول مهمترین چیزی که به نظر می آید همان لحن توهین آمیز و رفتار دور از انتظار کادر درمانی است اما شاید بتوان دلیل عمده این موضوع را در مشکلات و فشارهای زیادی دانست که در بیمارستان های دولتی به این نیروها وارد می شود...

آزمایشگاه

آزمایشگاه

داروخانه

داروخانه

درمانگاه

درمانگاه

پذیرش

پذیرش


تصویربرداری

تصویربرداری